قاضى احمد بن محمد غفارى كاشانى
501
تاريخ نگارستان ( فارسى )
عشرة السلطنه همسر آصف السلطنه دهم - بانو قمر السلطنه همسر مرحوم احتشام الدوله يازدهم - بانو نور السلطنه همسر مرحوم سيد كاظم آقاى امامى از علماء آذربايجان دوازدهم - بانو شكوه السلطنه همسر مرحوم ناصر السلطان خديوى سيزدهم - بانو شكوه الدوله همسر امام جمعهء تهران چهاردهم - بانو اقدس السلطنه همسر مرحوم حاج امين السلطنه پانزدهم - بانو فخر الدوله همسر مرحوم امين الدوله شانزدهم - بانو اقدس الدوله همسر جناب ظهير الاسلام نائپ التوليه مدرسهء سپهسالار جديد در تهران هفدهم - بانو انور الدوله همسر اقتدار السلطنه كامران . [ 805 - نخستين نشست مجلس شورى . ] 805 من الحوادث نقل است نخستين جلسهء انتخابات دورهء قانونى مشروطه روز 18 اوت 1906 ميلادى برابر 1324 هجرى در اطاق نظام محل فعلى دادگسترى دائر و بعد از چندى فرمان انتخابات عمومى و طبقاتى بشهرستانها و استانها خبرگذارى شد . و براى آنكه بازكردن رسمى دار الشورى به تأخير نيفتد قرار بر اين شد كه پس از معلوم شدن نمايندگان تهران مجلس رسمى شود . انتخابات طبقاتى تهران با شتاب صورت گرفت و بعد از جمع شدن شصت و چهار تن نمايندگان اصناف و تجار ، رجال و مالكان و اعيان و شاهزادگان و طلاب دينى تهران نخستين جلسهء دار الشورى با حضور مظفر الدين شاه در هيجدهم شعبان 1324 باز شد و نيز پس از چندى نظامنامه اساسى در ذيقعدهء همان سال مرتب و دستينه شاه رسيد . ملايان دو دسته شده بودند دستهاى موافق مشروطه مانند آخوند خراسانى و ميرزا حسين خليلى تهرانى و شيخ عبد اللّه مازندرانى و سيد محمد طباطبائى و سيد عبد اللّه بهبهانى و دسته مدعى بودند كه مخالفى ندارند مگر با چند پرده از قانون اساسى كه پيشرو ايشان در تهران شيخ فضل اللّه نورى بود و در نجف سيد كاظم يزدى . نخستين اشكال دربارهء اصل هشتم از قانون اساسى كه ميگويد : اهالى كشور ايران در برابر قانون دولتى متساوى خواهند بود . ايراد گرفته ميگفتند : مسلم كافر در ديد و حدود برابر نمىشود اگر مسلمانى يك يهودى يا يك زردشتى با يك كافر ديگريرا كشت او را يكنفر نتوان كشتن . بايد ديه گرفت . دوم دربارهء اصل نوزدهم كه ميگويد : تأسيس ملاس بخارج دولتى و ملتى و تحصيل اجبارى بايد مطابق قانون وزارت علوم و معارف مقرر شد . اشكال گرفته و ميگفتند : تحصيل اجبارى مخالف شريعت است . سوم دربارهء اصل بيستم كه ميگويد : همهء مطبوعات خبر از كتب ضلال و مواد مضره بدين مبين آزاد و مخبرى در آنها ممنوع است . مخالفين ميگفتند بايد مطبوعات زير نظر علماء باشد .